2009 en was het met de freelance fotografie en journalistiek voorgoed gedaan.

Weer kunstenaar
Omdat ik met fotografie en journalistiek niets verdiende, bedacht ik dat niets verdienen met schilderen en tekenen veel aangenamer zou zijn. Dus papier, potlood en paneel weer opgepakt. Aanvankelijk de oude weg van het maritieme daarmee ingeslagen, maar dat kon me toch niet echt meer boeien. Ik wilde weer stilleven, landschap, model en portret gaan
tekenen en schilderen. De eerste twee vormden geen probleem, Ik schilderde stillevens in aquarel en olieverf. maar voor de laatste twee moest je een atelier en een model hebben, en die had ik niet. Nu was vlakbij de stadsboerderij ’t Waaygat, met geiten, schapen, koeien en kippen. Daar had je dus geen atelier voor nodig en daar tekenen kostte geen geld. Ik vond het tekenen en schilderen van dieren bijna net zo leuk als van mensen. Dieren staan nooit stil, vooral niet in een standsboerderij, waar de hele dag mensen met zakken voer langs het hek lopen. Dus maakte ik foto’s (toch weer…) en daarvan schilderijen. Intussen had mijn zus me geattendeerd op de model- en portretcursussen in het Koorenhuis. Zo kwam ik bij Carolien Cresnigt, Ardi Brouwer en Liesbeth van der Meent terecht. Met de hulp van deze bevlogen en kundige leraressen kreeg ik het modeltekenen weer aardig onder