de knie en het ging en gaat naar mijn idee zelfs beter dan vroeger. Vorig jaar ben ik opgehouden met het volgen van de cursussen, je moet tenslotte ook weer op eigen benen leren staan. Portrettekenen doe ik nu bij Kika Notten in haar prachtige Atelier aan de Haven. ’s Zomers trek ik er met de racefiets (toen ik 13 was eerst een jaar bij T.C. De Kampioen getoerd en daarna tot m’n 21e bij S.R.C. De Kampioen gewielrend) op uit met achterop een bagagedragertje voor m’n tas met teken- en schilderspulletjes. Dus als u een oudere, wat corpulente “wielrenner” ergens naast z’n fietspaarden of koeien ziet zitten tekenen of een landschapje ziet aquarelleren, grote kans dat ik het ben.

In november 2013 heb ik me bij het kunstenaarscollectieven Art & Jazz en Kunst op Scheveningen (KopS) aangesloten. Zo twee keer aan een kunstroute meegedaan en één daarvan mee helpen organiseren, het beheer van de KopS-website op me genomen, betrokken geweest bij de organisatie van een expositie in het Zuiderstrandtheater. Inmiddels hebben mensen zo vaak dierenportretten van me gezien, dat ze me nu een dierenschilder noemen. Dat vind ik eigenlijk niet zo leuk. Want ik teken en schilder het liefst mensen. Inmiddels probeer ik steeds meer het schilderen naar foto’s achter me te laten en alleen nog naar tekeningen en schetsen te werken. Zo hoop ik tot een wat vrijere wijze van schilderen te komen. De resultaten van die pogingen zullen op deze website
getoond gaan worden, zodat u zelf zult kunnen zien of het me ook inderdaad gaat lukken.
 
Bert Scheijgrond,
Scheveningen, 16 februari 2015